31 Ekim 2013 Perşembe

Lise Aşkları... || Bölüm 14: Afallamak



Günler böyle geçe durdu. Her gün arkadaşlarımın facebook hesabından Tutku’nun profiline girmekle geçti. Acaba ne yazmış, acaba ne demiş, acaba ne yapıyor hesabı… Yaklaşık 15-20 gün olmuştu bir gün tekrar Tutku’nun profiline girerken ilişki durumu yaptığını gördüm ve yine şoklara girdim. Ben aramızın yeniden düzeleceğini beklerken Tutku bana ikinci bir kazık daha atmıştı. Kulakları çınlasın ne kadar da merhametliydi, vefa bilirdi o…


Tutku eski sevgilisiyle ilişki durumu yapmıştı ve ben sinirden köpürüyordum. Peki benim ne yapmam gerekiyordu? Karşı cephe almam mı yoksa umursamam mı? Tutku’yu defterden silip ona karşı cephe almaya karar kıldım. Ama nasıl alacaktım ki? Tutku’nun kankası Ezgi'yle mi çıkacaktım sanki… Elimde koca bir sıfır vardı. Sonra fake bir ilişki yapmayı düşündüm. Düşündüysem de çok yapmacık ve çocukça geldiği için vazgeçtim.


O günler kafamı dağıtmak için hep bir yerlere giderdim. Bir gün Büyükçekmeceye gitmeye karar verdim. Kordonda yürümek kafamı boşaltmamı sağlıyordu. Derken Festival Cafe’de okuldan arkadaşlara rastladım selam-kelam faslından sonra birkaç bir şey içtikten sonra sigara içmek için dışarı çıktım. 5-10 dakika sonra yanıma aynı okulda okuduğumuz okulumuzun müdiresinin kızı ve arkadaşı geldi. Kızın annesi İngiliz, babası Türk’tü. İsmi Destiny'ydi ve çok güzel bir kızdı. O zamanlar Marlbora Red içiyordum tesadüf  o ki Destiny'nin içtiği sigara da oymuş. Sigaralarımızı yaktıktan sonra koyu bir muhabbete daldık. Birbirimizi yakından tanımak için bayağı bir konuştuk. Samimi bir ortam oldu.

Destiny üşür gibi olunca ben de centilmenlik olarak üzerimdeki kazağı ona verdim. Ardından parfümü çok beğendiğini söyleyerek teşekkür etti. İçim bir garip olmuştu. Sevgilimden görmediğim ilgiyi elin gavur kızından görmüştüm.
Saat geç olunca kalkmaya karar verdik. Arkadaşların yanına uğramadan otobüs durağına doğru ilerledik, yol boyunca da uzun uzun konuştuk. Ne konuştuğumuzu hatırlamasam da çok güzel bir gülüşü vardı. Okulda ki erkeklerin hayvanca aşık olduğu kız benim yanımdaydı olaya bakar mısınız? Durağa geldikten sonra Destiny kazağımı geri verdi ve teşekkür ederek tanıştığına memnun olduğunu söyledi. Sarılıp yanağımdan öptü ve otobüsüne bindi. Ulan ben böyle ilgiyi sevgilimden neden görememiştim be…



Ertesi gün ben okula gelmeden önce dedikodum okula gelmişti. Herkes Destiny ve beni konuşuyordu. Tutku’ya da iyi kapak oluyordu. Hiç istifimi bozmadan ben de olayları akışına bıraktım.

Günlerim aşk acısıyla geçse de gerek arkadaşlarım olsun gerek Destiny olsun acım biraz hafiflemişti ve her geçen gün hafifliyordu. Artık Tutku’ya koca bir hata olarak bakıyordum ama aklımdan tam olarak da silemiyordum.

Tutku ilişki durumu yapalı yaklaşık iki hafta geçmişti ki bir şaşırtıcı haber daha almıştım. Tutku ve eski erkek arkadaşı yeniden ayrılmışlardı. Sevinsem mi üzülsem mi çok şaşırmıştım doğrusu. Çünkü ne bileyim genelde insanlar eski sevgililerin hayatta tutunamamalarını, başarısız olmalarını isterler. Özellikle de aşk acınız tazeyse. Kafamı karıştıran bir diğer nokta ise Tutku ne yapmak istemişti. Benden ayrılıp eski erkek arkadaşıyla çıkmıştı akabininde onu da terketmişti. O kadar değişik bir kız ki ne yapacağını anlayamıyorsunuz. Bunun en büyük kanıtı da doğum günümü kutlarken beni terk etmesi değil miydi?...


Bu olayların üzerinden bir ay belki de iki ay geçmişti. Kendimi toparlamıştım bu arada da Destiny'yle evine gidecek kadar yakınlaşmıştım. İlişkimizin bir adı yoktu ama bariz sevgili gibiydik. Saatlerce hiç sıkılmadan her konuda konuşabiliyor, istediğimiz her yere gidebiliyorduk. Hayat dolu ve Tutku'nun aksine oldukça kültürlü bir kızdı. Üstelik boş kaprisleri ve kıskançlıkları da yoktu. Tek eksik nokta Tutku’dan ayrıldıktan sonra kırmızı çizgilerimin ve etrafımda örülü duvarlarımın olmasıydı. Bu da, aşk’a karşı olan güvenimi yitirdiğimden kaynaklanmaktaydı. Ama ne yapmam gerektiği konusunda hala şüpheciydim. Destiny'ye karşı duyduğum duygu iyi bir kız arkadaşla sevgili arasında bir şeydi. Nihayetinde ne o bana açılabildi ne ben ona. Anı yaşamayı seçtik ve günler akıp gitti. 


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder